Rozważania nad naturą środków płatniczych zazwyczaj koncentrują się na ich sile nabywczej, rzadziej natomiast na technologicznym fundamencie, który warunkuje ich istnienie. Pieniądz fiducjarny, stanowiący podstawę współczesnych systemów gospodarczych, opiera się na zaufaniu do emitenta oraz instytucjonalnej stabilności państwa, nie posiadając oparcia w dobrach materialnych o określonej wartości rynkowej.

Wprowadzenie koncepcji waluty cyfrowej banku centralnego (CBDC) wymusza przedefiniowanie dotychczasowych poglądów na proces kreacji i dystrybucji kapitału. Choć na pierwszy rzut oka obie formy pieniądza wydają się realizować te same cele, diabeł tkwi w architekturze systemu oraz sposobie, w jaki jednostka rozliczeniowa jest zapisywana w rejestrach finansowych. Czytaj dalej Różnice między pieniądzem fiducjarnym a walutą cyfrową banku centralnego →